Έλαβα το παρακάτω ηλεκτρονικό μήνυμα από Έλληνα που κάνει τον Κινέζο, το οποίο και δημοσιεύω με κάθε επιφύλαξη.
Σινέλινες,
θέλο να σας πο κάτι για τι ντόπα.
Ι ντόπα ίνε πολισίνθετο πρόβλιμα κε δεν πρέπι να τιν αντιμετοπίζομε επιφανιακά. Έχι διαβρόσι όλι τιν Κενονία· πχια δεν ίνε δίσκολο να βρις ντοπαρισμένο, μα αντοπάριστο.
Όλι θένε να γίνουν σαν κάπχιον άλο, εδό κε τόρα. Κανίς δε θέλι να ίνε ο εαφτός του κε ναγαπίσι το πρόσοπό του μέσα στο σίνολο - ί κι αντίστροφα. Ι δεκαπεντάριδες θένε να γιρίσουν απέ κι που βγίκαν, ι ικοσπεντάριδες να γίνουν σιντακσιούχι, ι τριανταπεντάριδες κε ι σαρανταπεντάριδες ναλάκσουν θέσις αναμετακσί τους, ι πενινταπεντάριδες να γίνουν απίκο ικοσπεντάριδες κε ι εκσινταπεντάριδες να κάμι άλος τιν Επανάστασι που δεν έκαμαν, γιατί ίταν απασκολιμένι με το σκουρδούλιασμα.
(Κε ίνε αφτί ι ντόπα επικίνδινι.)
Απέ τιν άλι τι μεριά, η Πολιτικί πάντα ίταν Αγορέα, όμος τελεφτέα το παράκανε. Κε ίνε ι νέες Μαργιονέτες πχιο επικίνδινες που τις Άλες, γιατί πρότα λένε πος δεν ίνε Άλες κε μετά τα Λόγια τους. Ανάποδα, διλαδί. Εγό που κσέρο πος άμα ίσε λερομένος κε αλάκσις σόβρακο, πάλι λερομένος θα ίσε, τους λέγο να κάμουν μπάνιο κε να πάνε καλιά τους.
(Γιατί ίνε κι αφτί ι ντόπα επικίνδινι.)
Τόρα, να γράπσο κε τι βλέπο χάμο.
Μας έλαχε μια χούφτα γις κι ένα καζάνι ίλιος.
(Κι άμα δεν ίχαμε αφτά, πχι θα ίμασταν;)
Καμόθικαν έφκολα στο έκσο κε δίσκολα στο μέσα όσα χτίστικαν απέ πάνο, για να μιν καταλαβένομε όσα γίνοντε πραγματικά.
(Κε τόρα που έχομε αφτά, πχι ίμαστε;)
Κάθομε τόρα εγό με το μνιαλουδάκι μου κε λέο: γιατί να έχις ανάγκι να δίκσις στους άλους πχιος ίσε; Άμα ίσε εντάκσι, το βλέπουν κε μόνι τους.
Πολά εκσίγισα κε μπορί να βαρεθίκατε. Πάντος, να κσέρετε πος όταν έπεφτε το σπίτι μου, δε φόνακσα το σοβατζί. Βγίκα έκσο κε φύτεπσα κικλάμινα, να κιμιθό στι φεγκαράδα.
Φχαριστό.
Νεκρός Ίρος
(και για την αντιγραφή)
Ίωνας - ionas.net
Σύμφωνα με τις προδιαγραφές που έχουν τεθεί από την Αστυνομία Σκέψης, ο αποκλειστικός μας αλγόριθμος επέλεξε για εσάς και τις ακόλουθες αναρτήσεις:
“Για τι ντόπα, ρε γαμότο”…
” [...] Ι ντόπα ίνε πολισίνθετο πρόβλιμα κε δεν πρέπι να τιν αντιμετοπίζομε επιφανιακά. Έχι διαβρόσι όλι τιν Κενονία· πχια δεν ίνε δίσκολο να βρις ντοπαρισμένο, μα αντοπάριστο. [...] “…
Τον παλιό καλό καιρό η Ελλαδίτσα μας έπαιρνε που και που κανένα χρυσό μετάλλιο, σπάνια αλλά και αν συγκρίνει κανείς το μέγεθος της χώρας έναντι των άλλων χωρών ήταν μια φυσιολογική εξέλιξη.
Κάποια στιγμή κάποιος υπουργός αθλητισμού έκανε μια παράγκα και μάζεψε τους «καλούς» προπονητές και αυτή μάζεψαν παιδάκια από της πρώην Ανατολικές χώρες χωρίς μοίρα στον ήλιο και τους τάξανε σύνταξη και εκατομμύρια και δόξα και πολλά άλλα. Ποιος τυφλός δεν θέλει το φως του;
Τα παιδιά αυτά είχαν γνώση της ντόπας από τις χώρες που προέρχονταν και χωρίς κανένα πρόβλημα μπήκαν στο παιχνίδι. ‘Όλα πήγαιναν θαυμάσια ώσπου όπως όλα τα «ωραία» κάποια στιγμή τελειώνουν μα από λάθος μα από απροσεξία μα από υπεροψία ότι τάχα τα ξέρω όλα αλλά ίσως και από ρουφιανιά (ιδίωμα του Έλληνα), η δουλειά χάλασε. Το ωραίο είναι πως κανείς δεν ήξερε τίποτα όλοι αποποιούνται των ευθυνών, ακόμα και οι αρχιτέκτονες τώρα βγαίνουν στα παράθυρα και κάνουν τους τιμητές της αντι-ντόπας. Λες και δεν τα ζήσαμε και δεν καταλάβαμε ό,τι έγινε τόσα χρόνια στη χώρα αυτή.
Τώρα όλα θα τα πληρώσει ο μέχρι χθες ήρωας από σήμερα κακός προπονητής.
[...] “Για τι ντόπα, ρε γαμότο” [...]